Werkt ontwikkelingshulp? Test het als medicijnen

De drie winnaars van de Nobelprijs voor Economie baseren zich op experimenten in het veld. Is de hulpindustrie daardoor veranderd?

NRC | Wat als je de effectiviteit van een ontwikkelingsproject, bijvoorbeeld geld geven aan werkloze tieners in Honduras om naar school te gaan, meet zoals een nieuw medicijn wordt getest? Dus met een groep die de interventie ondergaat, en een controlegroep die het niet krijgt? Dit simpele idee, waarvoor drie ontwikkelingseconomen deze week zijn beloond met de Nobelprijs voor Economie, heeft het vakgebied en het werk van hulporganisaties wereldwijd ingrijpend veranderd.

Het Frans-Indiase echtpaar Esther Duflo (46) en Abhijit Banerjee (58) en hun Amerikaanse collega Michael Kremer (54), vormen de kern van een groeiende groep ontwikkelingseconomen die zich niet baseren op theorie, maar op experimenten in het veld, inclusief controlegroep. Oftewel: random control trials (rct’s). Hun bijnaam: de ‘randomistas’.

Telkens is de vraag: wat werkt? En wat werkt niet – en is dus zonde van de tijd en het geld? Kun je je kleine budget het beste besteden aan leraren beter trainen, of schoolboeken uitdelen?